วันนี้ ::: หลง

บรรยากาศเงียบๆ...เมื่อลมทะเลพัดกรรโชก
ภายใต้ชายคาเเคบที่มีเพียงตัวเอง....
นั่งคิด...เพียงลำพัง
ฟังเสียงโห่ร้องเฮฮาของเพื่อนๆ...เเล้วได้เเต่ถอนหายใจ
ยิ้มให้ตัวเองเบาๆกับความคิดมากมายในหัว
ทำไมจึงไม่ยอมหยุดเสียที,,,
ตัดสินใจปิดสมุดบันทึกลงบนโต๊ะ
แล้วก้าวขาออกจากความเงียบไปสู่เสียงหัวเราะนั้น
อยากร่วมยิ้มไปกับมัน
เเต่กลับทำได้เพียงการคลี่ริมฝีปาก...ไม่ใช่ยิ้มอย่างใจเลย
ไม่ใช่เลย....
ในความเมามาย,,,,ไร้สติ
ในยามนั้นรับรู้ถึงไออุ่นของมือใครสักคนก่อนจะหลับตา
ขอบคุณ...ขอบคุณมาก
แม้จะปล่อยมือไปเพียงแค่ดวงตาหลับลงไม่นาน
เเต่ชั่ววินาทีหนึ่ง....อบอุ่นเหลือเกินนะ
นอนหลับตา,,,,,ปล่อยให้ความเหงากลับมาเกาะกินหัวใจเงียบๆ
ไม่อยากงอแง ไม่อยากเป็นภาระให้ใคร
ไม่อยากทำตัวซึม ให้ใครมาคอยกังวลสงสาร
ไม่อยากทำตัวน่าเบื่อ อยากสนุก
เเต่ต้องยอมรับ......ใจมันไม่ไปตาม
สับสนกับสิ่งที่เกิดในตัวเอง
สับสนที่ตัวเองยึดมั่นในอะไรแปลกๆ
ทำไม....จึงชอบทำอะไรให้ยาก
หวนนึกไปถึงวันที่ยิ้มได้อย่างใจ
อยากกลับไปยืนที่ตรงนั้น วันที่ไม่คิดอะไรให้คิดมากอย่างวันนี้
อยากมีความสามารถในการยืนลำพัง....อย่างสุขใจอีกครั้ง

อัพไดไม่รู้เรื่องเลยแฮะ.....
หัวใจกำลังหลงๆยังไงพิกล
ขอร้องเถอะตัวฉัน
อย่าคิดอะไรให้ไกลไปเองเลยนะ
อย่าสนใจในสิ่งที่มันยังไม่มีจริง
อย่าเชื่อคำยุยง....อย่าเชื่อลมปากใครๆ
อย่าทำร้ายตัวเองมากกว่าที่เป็นเลย
ขอร้องเถอะสิ่งรอบกาย....
หากยังไม่มีความหมายใดๆในการกระทำ
กรุณาอย่าก้าวล้ำเส้นของฉันเข้ามา
อย่ามาทำร้ายฉันที่ยืนอยู่นิ่งๆตรงนี้
ฉันไม่อยากรับ....แม้มันเป็นความเจ็บปวดที่แสนหวาน
ไม่อยากต้องเจ็บอีกแล้ว....จากการเริ่มต้น
แต่อย่างน้อยที่สุดวันนี้....ก็ขอบคุณสิ่งรอบกาย....
ขอบคุณสำหรับยิ้มบางๆที่มอบให้กัน
ขอบคุณสิ่งดีๆ....^^
.
.
.
.
"คุณผู้ถูกรัก"....ทำไมจึงยังคิดถึงคุณ แม้ในเวลาที่คิดอะไรไม่ออกเลย
"คุณผู้ถูกรัก".... ทำไมจึงยังรักคุณ แม้ในเวลาที่ไม่อยากมีหัวใจอีกแล้ว
"คุณผู้ถูกรัก".... ยิ้มนะ ^^

ยกเลิกการหายไประยะยาว....
^^
ดูบ้าๆแฮะเราวันนี้ -*-